In mijn poëzie/poesie album van vroeger staan enkele teksten die veel in mij losmaken. Al bladerend in het album gaan mijn gedachten vanzelf naar herinneringen die ik over die tijd opsloeg. Over mijn schooltijd, het buitenspelen op lange zomeravonden, de vakanties, de leuke en de vervelende dingen. De herinneringen zijn aangevuld door nare berichten op Facebook over vriendjes en vriendinnetjes die inmiddels (veel te jong) zijn overleden. Ooit namen zij de moeite om een stukje te schrijven en plaatjes te plakken in het album. Het is een kleine tijdcapsule van herinneringen…

Je zintuigen worden mee opgeslagen in je herinneringen

Nu denk je misschien dat herinneringen een-op-een worden opgeslagen ergens in je brein? Dat is niet zo… De herinneringen die je opslaat zijn de versie die jij ervan maakte. Ze zijn vermengd met de gevoelens die je voelde tijdens de situatie. Wat je opslaat= emotie + jouw visie van het gebeurde. Ook de zintuiglijke informatie wordt mee opgeslagen. Dat gaat over wat je ziet, je hoort, je ruikt, je voelt en proeft tijdens een situatie. Daarnaast zoekt het onderbewustzijn in jouw hersendatabase naar bestaande ervaringen. Het zoekt naar bijpassende herinneringen. Het onderbewustzijn maakt daarbij gebruik van een uiterst verfijnd en geautomatiseerde methode die razendsnel werkt. En elke keer als je aan een bewuste herinnering denkt, is er grote kans dat deze wordt anders wordt opgeslagen.

De ervaring van de moeder en de vader

Neem als voorbeeld je herinneringen over situaties die zich vroeger in het gezin waar je opgroeide afspeelden. Ik vraag je even met mij mee te denken... Stel je een huisdier voor die plotseling is doodgegaan. Elk familielid zal zo’n voorval anders opslaan in zijn brein. Dat is o.a. afhankelijk van wie, waar, wanneer en hoe degene dit nieuws hoorde. De moeder vind het heel verdrietig, maar vooral omdat zij weet dat haar dochtertje zeer op het hondje is gesteld. Zij weet ook uit ervaring dat het verdriet minder sterk wordt en dat een nieuw hondje snel ingeburgerd raakt in het gezin. De vader is degene die het hondje ’s avonds in weer en wind uitlaat. Met zijn drukke baan is zijn band met het hondje een stuk minder. Hij vind het eigenlijk niet zo erg dat het hondje geen onderdeel meer uitmaakt van het gezin.

Het verlies van een geliefd hondje, ervaren door een klein meisje

Voor de dochter van zes jaar is het een heel ander verhaal. Zij kreeg het hondje voor haar vierde verjaardag en bouwde een innige band op met het diertje. Het verlies van haar lieve hondje is voor haar een totaal nieuwe ervaring. Haar onderbewustzijn vindt hierover in haar brein geen vergelijkend materiaal terug. Dus maakt haar brein een nieuwe herinnering aan. Daarin worden ook de beelden opgenomen van het hondje direct na de aanrijding bij hun voor de deur. De dochter speelde die middag voor de deur op de stoep (met stoeptekeningen), voor het huis (langs de voortuin met de bloeiende hortensia’s). Haar moeder waarschuwde haar nog zo om de voordeur (kleur blauw) te sluiten om te voorkomen dat het hondje naar buiten zou lopen en de weg over zou steken…

hoe je brein herinneringen opslaat bij Coaching Vitaal

Hoe het drama in haar onderbewuste wordt opgeslagen

Begrijp je dat dit kleine drama in de hoofd van het meisje op allerlei manieren kan worden opgeslagen? Dat is o.a. afhankelijk van de reactie en ondersteuning van de mensen die haar als eerste opvangen, zoals haar moeder die thuis is. Als die boos en geschrokken, of anderszins negatief reageert, neemt het meisje mogelijk de schuld op zich. Er is dan minder ruimte om haar verdriet om het verlies van haar hondenvriendje een goede plek te geven. Raakt het meisje overspoeld door haar gevoelens, leidt dat mogelijk tot overbelasting van haar systeem (haar autonome zenuwstelsel). Het brein werkt dan niet goed. In dat geval wordt een traumatische herinnering opgeslagen. Het onderbewustzijn is daarbij niet in staat om de ervaring door te geven aan het bewustzijn van het meisje. Pas als het meisje weer tot haar zinnen komt, slaat haar brein weer normale beelden op. De beelden van haar gewonde dode hondje zal zij willen verdringen. Haar beschermingsmechanisme helpt haar daarbij. De verdringing zorgt voor een leeg, verdoofd gevoel.

Welke triggers de gevoelens van het trauma weer boven brengen

Een bepaalde ervaring kan jaren later alles weer oprakelen. Het meisje is inmiddels een jonge vrouw. Zij haalt haar eigen dochter op bij een speeladres, de blauwe voordeur opent zich,  een speels hondje rent naar buiten. Hij rent langs de bloeiende hortensia’s, haar dochter laat haar een tekening zien die ze zojuist maakte. Deze beelden zijn een onbewuste trigger en maken gevoelens los die diep van binnen bij het meisje/jonge vrouw zijn opgeslagen. De vroegere beelden van de ervaringen (van het ongeluk en erna) van het meisje worden door het onderbewustzijn als onjuist opgeslagen herinnering en bescherming weggehouden van de inmiddels jonge vrouw. Zij heeft geen bewuste herinnering aan het ongeluk van vroeger. Wel voelt zij de emoties die door de triggers: blauwe deur, hortensia’s, tekening en hondje, zijn losgemaakt. Dit soort herinneringen met alleen emoties en weerstand oproepende gevoelens zijn heel verwarrend.

De sleutel van de herinnering wordt weggegooid

Toch zijn er gedurende ons leven momenten die wij onbewust opslaan en waarvan je onderbewustzijn als het ware de sleutel weggooit. Of waarover sluiers van bescherming worden gelegd. Deze ervaringen worden niet aan ons bewustzijn doorgegeven, maar ze spelen wel een rol in het beschermingsmechanisme van ons brein. Zodra wij in ons leven alleen al bewust in de buurt van een dergelijke ervaring dreigen te komen, leid je brein je op alle mogelijke manieren weg om hier verder op in te gaan. Misschien voel je je in dat soort situaties leeg, verdoofd en extreem moe. Een verdoofd gevoel met als doel om de beelden niet te laten doordringen in je bewustzijn. Dit is de toestand van de freeze, oftewel verstarring.

Lichamelijke en psychische verschijnselen

Het is ook mogelijk dat je brein zichzelf beschermt door je af te leiden met geestelijke en/of lichamelijke verschijnselen. Je ervaart werkelijke fysieke pijn of ervaart psychische problemen. Onder de fysieke pijn en onder de psychische problemen schuilen meestal emoties in het onderbewustzijn. Het doel hiervan is om je aandacht te vestigen op deze verschijnselen, zodat je de emoties met rust laat. Je begrijpt dat weggedrukte emoties ongezond zijn. Daarom besteed ik in mijn praktijk ook altijd aandacht aan (verborgen) emoties.

Overtuigingen die bepalend zijn voor je leven

Daarnaast vorm je ongewenste overtuigingen die je een leven lang kunnen hinderen. In het geval van het meisje zijn dat gevoelens op het gebied van schuld, schaamte, vertrouwen en verdriet. Als jonge vrouw neemt ze onbewust veel verantwoording op haar schouders (uit een onbewust schuldgevoel). Haar gevoel van innerlijke vrijheid is laag. Het is voor haar lastig om andere mensen te vertrouwen en zij houdt andere mensen altijd wat op afstand. Verbinding is moeilijk voor haar.

Hoe je brein herinneringen opslaat bij Coaching Vitaal

 

Haal zen in je leven

Dit is een sterk vereenvoudigd verhaal over het opslaan van ervaringen. Wil jij gebruik maken van mijn warmte, wijsheid en zen brengende kwaliteiten? Ik werk voor jou live in Nieuwkoop of Rotterdam. Ik help je ontdekken hoe je met een simpele methode stress en spanning kwijtraakt. En welke aanpak je innerlijke beleving in evenwicht brengt. 

 PS Download de gratis masterclass voor zen zoekende vrouwen. Ontdek hoe je onbewust razendsnel reageert op stress en spanning. Wat je zelf kan doen om je veilig, sociaal en verbonden te voelen.

  

irene schaap hypnotherapeut en gecertificeerd tre provider bij coaching vitaal en tre praktijk

Hartelijke groet, Irene Schaap